Inauguracja Festiwalu. Wielkie dzieła muzyki wokalno - instrumentalnej
od 19/09/2026 do 19/09/2026 | Festiwal im.Adama Didura19.09.2026 godz. 18.00 cena biletu - 70 zł
Polska Opera Królewska
Inauguracja Festiwalu. Wielkie dzieła muzyki wokalno - instrumentalnej
Georg Friedrich Haendel
IL TRIONFO DEL TEMPO E DEL DISINGANNO
(wersja sceniczna oratorium)
Bellezza – Iwona Lubowicz, Piacere – Aneta Łukaszewicz
Disinganno – Anna Radziejewska, Tempo – Sylwester Smulczyński
Aktorzy: Patrycja Grzywińska, Joanna Lichorowicz-Greś
Vova Makovskyi, Wojciech Wereśniak
Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Garstka; reżyseria: Waldemar Raźniak
scenografia i kostiumy: Barbara Guzik; reżyseria świateł: Ada Bystrzycka
projekcje: Wojtek Kapela; asystenci reżysera: Sławomir Jurczak, Agnieszka Kozłowska
inspicjent: Tatiana Hempel-Gierlach
Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona
pod dyrekcją Krzysztofa Garstki
Czas trwania: ok. 2 godz. 20 minut (z jedną przerwą)
.jpg)
Il Trionfo del Tempo e del Disinganno
Jeśli wierzyć relacjom Johna Mainwaringa, pierwszego biografa kompozytora, przebywający w Hamburgu dwudziestoletni Georg Friedrich Haendel z nutą pogardy spoglądał na partytury włoskich twórców. Wkrótce jednak ziściły się słowa Ferdinanda de Medici, że Haendlowi potrzeba „jedynie podróży do Włoch, by przekonać go do stylu i gustu, które tam dominują”. Rzeczywiście: zanurzenie w artystycznym życiu Florencji, Rzymu, a potem Neapolu i Wenecji nadało dojrzałemu stylowi kompozytora szczególnej oryginalności i wyrafinowania. Jednym z owoców podróży do Italii jest Il Trionfo del Tempo e del Disinganno z 1707 roku – oratorium napisane dla Rzymu, nazwane przez Romaina Rollanda „utajoną operą”. W mieście obowiązywał wówczas kościelny zakaz wystawiania drammi per musica, co nie studziło estetycznych potrzeb elitarnej grupy odbiorców rozkochanych w pełnej przepychu twórczości dramatycznej.
Libretto przygotowane dla Haendla przez kardynała Benedetta Pamphiliego dotyczy spraw o charakterze uniwersalnym: natury Piękna, istoty Prawdy, granic Przyjemności i nieuchronności upływu Czasu. Dysputa czterech alegorycznych postaci wprowadza publiczność coraz głębiej w refleksję nad wyzwaniami, jakie stawia przed człowiekiem otaczająca go rzeczywistość. Obok wysoko cenionych wartości pojawiają się pokusy i rozczarowania. Znamienne, iż tę pierwszą wersję oratorium wieńczy rzewna aria Bellezzy Tu del Ciel (w kolejnych wersjach zamieniona na triumfalne Alleluja), w której dominuje poczucie bezsilności i – wobec nabytego doświadczenia – tęsknoty za niewinnością. Twórcy przygotowanej w Polskiej Operze Królewskiej scenicznej interpretacji Haendlowskiego dzieła podążają za cieniem obecnym w tej wizji. Wpisując muzyczne dialogi we współczesną narrację i nieoczywistą koncepcję realizacyjną, stawiają odważne, angażujące publiczność pytania o rolę wartości w świecie, w którym za wiedzę i rozumienie płaci się wysoką cenę.
(z materiału Polskiej Opery Królewskiej)
